Een blik op de Nieuwe Kaart van Nederland leert ons dat het denken vanuit een dualiteit tussen groen en rood geen houvast meer biedt om de problemen die we in de Randstad en het Groene Hart waarnemen, in goede banen te leiden. De recente repressie van de verstedelijkingsdruk is daarvoor weinig vruchtbaar gebleken en heeft nauwelijks bijgedragen aan de kwaliteit van het landschap. Daarom pleiten wij voor een oude Hollandse traditie waarin op ontspannen wijze wordt omgegaan met landschap en verstedelijking. Een offensieve benadering van de verstedelijkingsopgave kan gebruikt worden om de gewenste nieuwe verhouding tussen stad en landschap daadwerkelijk te realiseren. De visie op verstedelijking en landschapsontwikkeling is gemaakt op het planniveau van de Leidse regio en vertaald in een ruimtelijke verkenning voor Zoeterwoude. Het gebied aan weerszijden van de Oude Rijn is een relatief autonoom landschappelijk element dat het Groene Hart doorsnijdt en de schakel vormt tussen de Noord- en Zuidvleugel van de Randstad. Leiden is in dit landschappelijk element een zelfstandige schakel in de Westflank van de Randstad.

De ondergrond voor de transformatie is het landschap en zijn waterhuishouding. Door manipulatie van de waterstand ontstaat een waaier van landschappen, die zich vanuit de Groen-Blauwe slinger richting de Grote Polder ontwikkelt. Gevoegd bij de bestaande structuren en de ontsluiting vanuit Leiden, ontstaat een attractief en afwisselend landschap waarbinnen ruimte is voor stedelijke ontwikkeling. Die verstedelijking is tegelijk ook de financiële motor achter de landschapsontwikkeling.